Pałac Branickich

Historyczne miasto o klimacie wschodnich rubieży należało niegdyś do bojarów litewskich.
W XVI w. Wiesiołowscy wznieśli tutaj zamek i kościół.
W 1661 r. starostwo tykocińskie, w tym dobra białostockie, otrzymał Stefan Czarniecki za zasługi w walce podczas potopu szwedzkiego.
Białystok zawdzięcza rozkwit Janowi Klemensowi Branickiemu, który w XVIII w. przebudował tutejszy niewielki pałac barokowy, tworząc jedną z najwspanialszych rezydencji magnackich, zwaną Wersalem Podlaskim.

 
Magnata-dobroczyńcę mieszkańcy czczą hucznymi obchodami jego imienin, rozpoczynającymi Dni Białegostoku.
W czerwcowy wieczór na pałacowym dziedzińcu pośród fajerwerków, koncertów i parad zjawia się ponoć duch samego Jana Klemensa.
 
Pałac
Pałac został przebudowany w barokową rezydencję Branickich przez Tylmana z Gameren w końcu XVII w. Dalszą rozbudowę prowadzono przez cały wiek XVIII. Za czasów Branickich miejsce to było żywym ośrodkiem kultury; przy dworze działał teatr oraz zespół baletowy. Gościli tu królowie polscy, cesarze i carowie.
Zniszczona podczas wojen budowla została zrekonstruowana pod kierunkiem S. Bukowskiego w latach 1945–1962. Dziś pałac, złożony z korpusu głównego i skrzydeł, kształtem przypomina podkowę. Stał się siedzibą Akademii Medycznej. W środku najbardziej efektowna jest sala balowa.
Na tyłach rozciąga się romantyczny park francuski z labiryntem alei oraz park angielski. Przedłużeniem parku pałacowego są planty – piękne tereny zielone ze szpalerami drzew, fontannami i sadzawkami.